കല്ലുകൊത്തി

കല്ലുകൊത്തി 

അവളുടെ കണ്ണുകൾ കലമാൻ മിഴികളല്ല 

അവളുടെ കയ്യിൽ തങ്കത്തിന് വളകളില്ല 

അവളുടെ ചുണ്ടിന് ചുവപ്പു പോരാ 

അവളുടെ ഗന്ധം അത്തറിന്റേതല്ല 

പക്ഷെ , അവളും ഒരു പെണ്ണ് 

നേരിന്റെ , നെറിയുടെ , നന്മയുടെ , സ്നേഹത്തിന്റെ 

പാഠമാം പെണ്ണ് 

കല്ലിലും , മണ്ണിലും , ചേറിലും ചെളിയിലും 

കവിത തീർക്കുന്ന കവിയാണവൾ 

കത്തുന്ന നട്ടുച്ച പൊരിവെയിലിലും 

കനവുകൾ കാണുന്ന മൊഴിയാണവൾ 

അമ്മയാണ് ചേച്ചിയാണ് പെങ്ങളാണവൾ 

വിയർപ്പിൽ ഇതിഹാസം രചിക്കുന്ന സ്നേഹമാണവൾ